Overige Sport

 

1000 meter Olympische Spelen:

 

Davis goud, maar Nagashima en Lobkov verdienen ook een medaille

  

 

 

 

VANCOUVER - Voor het eerst en denk ook voor het laatst een nachtje schaatsen gekeken. Dat klinkt gek, maar als 700.000 Nederlanders anderhalf uur naar een dweilpauze kijken…Eerst nog een stukje van de voorbeschouwing gezien. Over Shanny Davis, de latere winnaar. “Nee, die durf ik geen vragen te stellen, antwoordde Ria Visser. “Daar ben ik te bescheiden voor”. Opmerkelijke uitspraken van een ervaren en toch niet op haar mondje gevallen dame. Dan de race. De 1000 meter. Weer gaat het technisch mis. Na de verkeerde dweilmachines zakt de organisatie volkomen door het ijs, bij de race tussen de Japanner  Nagashima en de Rus Lobkov. Meteen na de start stopt de Japanner, omdat hij dacht een fluitje te horen vanwege een valse start. De Rus rijdt wel. En goed ook. Maar stopt dan ook de race. Buiten de baan consternatie. In de herhaling is inderdaad een fluit te horen. Niet duidelijk is of deze uit het publiek komt. De starter weet het ook niet meer. Alle bobo’s in spoed bijeen. Wat te doen? Ze mogen overrijden. Net voor de dweilpauze. En wat gebeurt er? Uitgerekend bij de nieuwe strijd tussen Nagashima en Lobkov hapert de tijdwaarneming. “Geen goede reclame voor Omega”, zegt commentator Frank Snoeks, terwijl de camera inzoomt op de sponsornaam van de tijdwaarneming. Dat is nog eens (slecht) reclamemaken. Maar goed, weer oponthoud. Terwijl de commentatoren vinden dat ze dan maar na de dweilpauze opnieuw moeten rijden, is de organisatie onverbiddelijk: over een minuut naar de start. Dat was Nederland niet overkomen. Heel Oranje was rood geworden, van woede. En dat helpt. Groene blokjes? Nee, dat willen we niet. En de organisatie krimpt meteen en dus liggen er weer rode op de baan. Maar Russen en Japanners zijn niet gewend om zo te reageren. Ze leggen zich er bij neer. Beide schaatsers maken er begrijpelijk een prutswedstrijd van. En de Nederlanders? Die klagen weer eens. Want Stefan Groothuis (wie denkt Groothuis wel dat hij is) eindigt net als de rest van Oranje net buiten het podium. Excuses zijn er natuurlijk ook. “Ik ben twee weken ziek geweest; ik heb te weinig tijd gehad om me te herstellen. Maar ik wil er geen zeikverhaal van maken”, meldde zielige Piet. Nou, dat zeiken deed je wel, maar dat zijn we wel gewend. We komen namelijk niet uit Rusland of Japan.  

Februari 2010

Weinig publiek bij Sportcafé met Riemer van der Velde, Rutger Smith en Dick Heuvelman

 

 

“Crisis? Ja en het ergste is nog niet voorbij”

 

RODEN – Het onlangs door Stichting Sportstimulering Noordenveld georganiseerd ‘sportcafé’ in De Winsinghof was een ‘geanimeerde’ en interessante discussieavond over crisis in de topsport door prominenten uit de sportwereld. Het enige minpuntje was het wegblijven van het publiek.

 

Slechts dertig sportliefhebbers schoven aan in de knusse zaal van De Winsinghof. En dat viel organisator Bernard Veenhuis, voorzitter van Sportstimulering, ook tegen. Over de oorzaken kon alleen worden gegist. De overvloed aan sportpraatprogramma’s op tv wellicht, het ontbreken van schaatsprominenten (een eerdere sportcafé met Elfstedentochtcracks van weleer trok wel veel volk) of waren het de mensen die zelf actief met sport bezig waren?. Wat dat betreft heeft  het doel van de stichting, sport stimuleren, wel effect. Het sportcafé, gratis toegankelijk en gepresenteerd door RTV Noord-persoonlijkheid Henk Kok, ging verder dan alleen het thema, ‘Ook al crisis in de topsport?”. Allerlei zaken, die met sport te maken hebben, van doping, supporters, spelregels, tot voeding, passeerden de revue. En de onvermijdelijke anekdotes. Het publiek luisterde ademloos.

Het waren niet de eerste de beste prominenten die naar Roden kwamen: Riemer van der Velde (er is zelfs een trein naar hem en zijn vrouw Annie genoemd), Rutger Smith (de lokale atleet, die op een WK zowel een medaille bij discus als kogelstoten behaalde) en Dick ‘Giro en Vuelta’ Heuvelman. Kok noemde Riemer en Dick ‘twee halve pensionados’. “Riemer heeft een groter huis dan Prins Willem Alexander”. “Je drinkt te veel”, antwoordde Riemer. De toon was gezet. Over Rutger: “Jij hebt een droom”. “Ja, op het WK goud halen”. Riemer werd terecht neergezet als een allround sportman. “Crisis? Ja, Riemer bij Be Quick, dat  was pas crisis”, stelde Henk Kok. Van der Velde kwam in 1963 als ‘patatboer’ bij een elitaire club als Be Quick. Dat paste niet. Rutger Smith voelt de crisis aan den lijve. “Persoonlijk lig ik in de lappenmand (Rutger kampt met rugproblemen), waardoor ik het start- en prijzengeld misloop”.

Henk Kok praatte de avond vlot aan elkaar. De prominenten aan tafel reageerden, het publiek werd erbij betrokken en er waren veel anekdotes. Over de topsport in vroegere tijden bijvoorbeeld. Of Bert Wekema het zich nog herinnerde dat ene Jan Aling uit Bunne de avond voor een koers met een flinke slok in De Gouden Leeuw zat. Waar rijd je morgen werd gevraagd. Bladel. Hij had de fiets mee in zijn kofferbak. En wie won er in Bladel? Juist,  Aling. Of Riemer, als ploegleider van Caracao-ijs. Met ene Frits Schür, die door De Telegraaf werd neergezet als de ‘Oost-Duitse Schür’. Dit bleek echter tweevoudig wereldkampioen Gustav Schür.

Op de vraag of er crisis is in het land was Riemer duidelijk: “ja”. “En we hebben het ergste nog niet gehad. Ook bij Heerenveen is er verval, in sponsoring en tv-geld, waar te weinig van binnenkomt”. Dat clubs daarom steun zoeken bij de overheid vindt Dick niet raar. “Als je zoveel geld in cultuur stopt, kan dat ook in voetbal”. Maar het was toch Riemer, die de hoofdrol speelde. Over zijn taak als scout bijvoorbeeld. “Mijn vrouw Annie (ook in de zaal aanwezig) is ook scout; zij kijkt naar de lichaamstaal”. Om dan het verhaal te vertellen tijdens een zoektocht naar spelers in Finland. “Iedereen had het daar over ene Mika Pulkinnen, die de beste voetballer van Korka was. Toen zei ik tegen Foppe: wie het ook is, die moeten we meenemen”. Dan over het grote geld in de Champions League, dat alleen naar de grote landen gaat. Daar had Van der Velde zorgen over. “Het probleem is dat Nederland weinig geld over heeft voor live-tv. De grote buitenlandse clubs vinden dat ze daarom meer recht hebben op het geld, omdat ze meer sponsors binnenhalen. Een oplossing is er niet. Je krijgt als klein landje niet je zin”. Vervolgens promootte Riemer ‘Eredivisie-Live’.

Henk Kok probeerde Riemer op de kast te krijgen door Foppe de Haan af te schilderen als ‘landverrader’. (die naar Ajax Cape Town in Zuid-Afrika is gegaan). “Nee, Foppe heeft zoveel voor Friesland betekend. Hij vindt het land mooi. Hans Vonk zat daar ook, toen sloeg ‘het vonkje’ over. Riemer gaat zelf ook. “Dan slapen we goedkoper”.  Over het ontstaan van zijn liefde voor Heerenveen had hij maar twee woorden nodig: Abe Lenstra. “Hij was op alle fronten beter dan Cruijff. Maar toen ik hoorde dat Cruijff Friese voorouders heeft dacht ik: waar maak ik me druk om”. . Rutger ging in op doping in de sport. Het frustreerde de Leekster dat sporters die betrapt zijn  kunnen winnen. Rutger blijft ‘schoon’; heeft enkel passie voor de sport. “Dat het Oostblok vroeger massaal gebruikte had een reden: armoede”. Over zijn kansen zelf bij kogelstoten: “Het Olympisch Goud ligt op 21,5 meter; ik weet dat het zonder doping kan”.

Na de pauze kwamen de heren analytici aan bod. Maar Riemer moest toch eerst de verslaggevers even benoemen. “Ze praten onzin over spelregels”. Vooral de commerciële omroepen kregen ervan langs. Over de analisten was hij kort: ‘ze spelen een rol’. Om dan de spelregels door te nemen. Henk Kok speelde ze na door met stoelen te schuiven. Het ging over verkeerd dekken. “Of dat niet bij te sturen is?”, werd gevraagd. Rutger vindt dat je er als voetballer meet bezig moet zijn. Hij zei verbaasd te zijn over de beleving. Ook door de trainers. “Als je zoals Frank Rijkaard voor een belangrijke wedstrijd nog een conditietest gaat doen, dan zou je door de hele sportwereld worden uitgelachen. Of spelers die zonder ontbijt aan de training te beginnen. (Zelf neemt Rutger 4500 calorieën tot zich, waaronder een kilo fruit). Dat kán toch niet. En dus kwam het grote geld weer naar boven: voetballers die te veel verdienen. Rutger frustreerde het dat voetballers niet echt vechten voor hun brood, terwijl hij zelf er alles voor over heeft en laat. Riemer was het met hem eens. Maar noemde als oorzaak de tv. “De tv-sport bepaalt het inkomen van de spelers. De massa koopt deze producten, dus zijn de mensen zelf schuldig”. Sponsors steunen voornamelijk teamsporten, mede daardoor heeft Rutger het moeilijker. Riemer wees verder nog op de uitstraling (zelf strak in pak vanavond) van sporters. En het bekende verhaal over haardracht bij Heerenveen. “Ik hou niet van mannen met staarten. Bovendien: die lange haren kunnen ook gewoon niet als ze over de ‘reclameborden’ hangen”. Doelend op de naam van de sponsoren op de rug. “Ik zou ooit naast zo’n persoon zitten in een vliegtuig. Ik zei tegen de stewardess dat ik wel een ander vliegtuig ging nemen”.

Het publiek had genoten. “Het was niet dat geijkte en Riemer had een duidelijk verhaal”, stelde een schaatsliefhebber. Sport en muziekfanaat Wim Feith was lyrisch: “schitterend”.

 

In het voorjaar wil Sportstimulering opnieuw een sportcafe houden. Hopelijk dan met meer publiek. 

nov, 2009

 

KV Noordenveld:

Terug in de Overgangsklasse

 

 

WOLVEGA/RODEN – Korfbal Vereniging Noordenveld is na een jaar alweer terug in de Overgangsklasse. De ploeg van trainer Jacob Thije, die zich als een komeet naast koploper Sparta Zwolle schoot, moest in een beslissingswedstrijd afrekenen met datzelfde Sparta. Noordenveld won het ‘toetje’, waardoor het seizoen het seizoen in onverwachte jubelstemming eindigde. Een compleet verslag, van de voorbereiding (busreis), voor, tijdens en na de wedstrijd.

 

KV Noordenveld begon het seizoen met een nieuw team. De helft van de spelers is gestopt, waaronder doelpuntenmaker Thiemo Thije. Daarvoor in de plaats onder meer Douwe Vlot, die van het derde van Nic. is overgekomen. En met de teruggekeerde trainer Jacob Thijen werd aan een nieuw team (mix van ervaring en jong talent) gebouwd, waarvan de verwachtingen niet hooggespannen waren. De competitie begon wisselvallig, maar vertoonde later een stijgende lijn. Uiteindelijk eindigde de oranje ploeg precies gelijk met koploper Sparta Zwolle, waar het een keer van had gewonnen en een keer verloren. De derde ontmoeting was dan de beslissingswedstijd voor promotie naar de Overgangsklasse, waar Noordenveld net uit gedegradeerd was.

 

Plaats van handeling: Wolvega. Liefst zeventig ‘Oranje Tijgers’ (zoals de supporters zich liefkozend noemen) hadden zich voor de busreis opgegeven. Ín totaal honderd Noordenveld-volgers waren erbij Wolvega (en dat met een ledenaantal van 160!).  Korfbal is een gezellige familiesport en dat is bij Noordenveld zeker het geval. Een compleet gezin van vijf personen meldde zich ook voor de busreis. Maar verder is het net als bij voetbal. Carnavalesk uitgedoste supporters en vooral veel bier. En lollies (voor het vrouwelijke deel). Korfbalsupporters zorgen nooit voor  problemen. Dan zijn voetbalsupporters erger. Maar dat spreekt buschauffeur Tonnie tegen: “Nee hoor, ook die van FC Groningen niet; die gedragen zich keurig. Schoolkinderen zijn veel erger”. Goedgemutst werd vertrokken met de (vakantie) bus van Drenthe Tours. “Meneer”, ik heb ‘feestmuziek’, wilde Gijs de stemming er al snel inbrengen. Helaas, de cd deed het niet. Dan maar zelf zingen: ‘Oranje Tijgers trekken ten strijde…’. Dan een welkomstwoord en belangrijke informatie (?) van voorzitter Folkert Banga: “We rijden op de A7, buiten is het 6 graden en het is onbewolkt”. Maar dan serieus: “Ik wil dat jullie respect tonen, respect ook in woorden. De organisatie van SCO zei “doe maar zo gek mogelijk; alles mag, behalve papier en confetti”. Na een uurtje al bij de sporthal van SCO, waar de blauw-witte aanhang van Sparta Zwolle al merkbaar aanwezig was. Na een prettige ontvangst nestelden de Oranje Tijgers zich op de tribune, terwijl er voor de pers uit Noordenveld een tafeltje werd bijgezet, naast die van de omroeper van Radio Zwolle. Maar deze kwam nauwelijks boven het enorme kabaal van de supporters uit. Noordenveld had zelfs een compleet drumstel mee. Een typische korfbalsfeer derhalve.  ‘Oranje Tijgers’ versus Blue White Dynamite’. Dan de presentatie van beide ploegen.   Onder leiding van scheidsrechter Jan Korteland (uit een onbeduidend dorpje bij Delft) zette de ervaren Carolien Gorter Noordenveld na vijf minuten op voorsprong. Een razendsnelle aanval betekende 0-2. Na een gelijkopgaande strijd was Noordenveld de betere ploeg. Sparta miste erg veel schotkansen. Halverwege de eerste helft stond het 2-4. De voorsprong was steeds twee doelpunten, in het voordeel van de gasten uit Roden. Voor korfbalbegrippen een magere score. De wedstrijd was dan ook niet goed; de spanning vergoedde veel.  Na weer gemiste afstandsschoten van de Spartanen mikte Jacco Thijen  wel raak, waardoor de ruststand werd bepaald op 4-6. “Sparta miste de vorige week ook al zoveel kansen; dat maken ze in de tweede helft wel weer goed”, voorspelde Albert Veld, de omroeper van Radio Zwolle, die weliswaar ook uit Zwolle komt, maar als voorzitter van rivaal Oranje Zwart toch neutraal was. Op de tribunes bleef de stemming opperbest. Met gezang over en weer: ‘Er staat een paard in de gang’ tegenover ‘Blue White’, op de tonen van Pippi Langkous’. Een voorbode voor wat komen gaat?

In de tweede helft werd het duidelijk waar het bij Sparta aan lag. Normaal scoort Rene Compayen vijf tot zeven doelpunten in een wedstrijd, maar hij kan nu al weken de korf niet meer vinden. De aanvaller faalde zelfs met een strafworp. Ook na rust eenzelfde beeld: Noordenveld iets trefzekerder dan de Zwollenaren, waardoor het verschil andermaal een tot twee doelpunten bleef. Een fraaie aanval van de oranje-blauwen werd bekroond met een succesvolle worp van Niels Thiescheffer: 5-7. Ondanks de belangen was het een zeer sportieve wedstrijd, waarbij geen enkele kaart getrokken werd. Bij de stand 7-8 was de omroeper weer eens in de lucht: “Sparta komt eraan, neem dat maar van mij aan”, meldde hij aan de luisteraars. En Sparta kwam. Bij een afstandsshot van Remkes Pullen draaide de bal om de korf en viel nu een keer binnen. Voor het eerst was het gelijk: 8-8. Noordenveld bleef rustig en antwoordde heel snel: 8-9. Met nog een kwartier te gaan maakte Sparta opnieuw gelijk: 9-9. En het was notabene Compayen, die de blauw-witten voor het eerst aan de leiding hielp: 10-9. KV leek even te bezwijken voor het opgekrabbelde Sparta, maar de equipe uit Noord-Drenthe toonde ongelooflijke veerkracht. Thijen draaide de rollen weer om: 10-11. En in de enerverende slotfase scoorde Jacco nog eens, waardoor het verschil weer eens twee doelpunten bedroeg: 10-12. Sparta moest de boel forceren, kwam nog een keer terug, maar na een gemist schot van Remkes Pullen zorgde Sanne Vogelaar voor 11-13. Nico Roza had namens Sparta pech met een poging van ver, waarna het schot van Simon ter Steege wel binnenviel (“als Simon al scoort”, verbaasden kenners zich): 11-14. Drie punten voor, met nog twee minuten en 41 seconden op het bord!  En nadat Thiescheffer een bal veroverde (de rebounds waren in de tweede helft steevast voor Noordenveld) was de zaak beslist. In de laatste minuut  maakte Carolien Gorter zelfs de 11-15 en nadat de eindstand op 12-15 werd gebracht kon het feest losbarsten. Noordenveld was de verdiende winnaar van een spannende finale. Met de winnende coach, Jacob Thijen als middelpunt van de feestvreugde. “Ik heb gegokt met de opstelling”, vertelde de trainer zijn succesverhaal. “Door verdedigers in de aanval te zetten en andersom, waardoor de speerpunten van Sparta aan banden werden gelegd. Daardoor kwamen de schutters van hen onder de korf te staan”. Opmerkelijk was dat Noordenveld geen enkele wissel toepaste. Het is niet nodig gebleken. 

De terugreis verliep uiteraard in feestelijke stemming. Bloemen waren er niet alleen voor de coach (de spelersgroep en coach waren met auto’s), maar ook voor de buschauffeur. Felicitaties ook van burgemeester Hans van der Laan. “In de Overgangsklasse wordt het verder reizen”, blikte PR-man Henk Bakker alvast vooruit. “Naar Hardinxsveld-Giessendam bijvoorbeeld. Maar het kan ook zijn, dat we Rodenburg in de poule krijgen”. ‘Met Jacob terug naar de top’, stond op een spandoek.  “Ja, Jacob Thijen, heeft een groot aandeel in het succes. Omdat hij een echte verenigingsman is en iedereen kent. Hij kan zo spelers uit andere teams inpassen. Tactisch is hij ook sterk”, stak Bakker de loftrompet uit over de Roner coach. In de kantine van ’t Korfhoes barstte het feest in alle hevigheid los. ‘Jacob bedankt’, zong de aanhang, met (oranje gekleurd) bier en vooral heel veel plezier.    

2009 (logo: www.kvnoordenveld.nl)

 

 

 

 

 

Fietscrossclub De Spartanen

  

Met nieuwe crossbaan nog hogere sprongen

 

 

 

DE WILP/ZEVENHUIZEN – Na een mindere periode zit de fietscrosssport weer in de lift. Mede omdat het een Olympische sport is geworden. De Spartanen ‘liften’ mee en zijn hard op weg om een succesvolle sprong in de toekomst te maken.

 

“Het geld (van de gemeente) is er voor, het is ploeteren, maar we gaan het redden”, meent huidig voorzitter Siebe Turksema. “We zijn elke avond bezig. De hele baan moet over de kop. De crossbaan is 25 jaar geleden aangelegd, maar voldeed niet meer aan de normen; de bond stelt hoge eisen aan de veiligheid.  De nieuwe baan wordt hoger (2 meter 70) en verhard met ‘gralux’, een puinsoort waardoor de snelheid omhoog kan”. De club was al wel vooruitstrevend want sinds twee jaar heeft de Spartanen de beschikking over een elektronisch starthek. “Vroeger moest je het zware hekwerk met de hand omhoog doen”.

“Het is een hele spectaculaire sport om te zien”, vertelt Turksema. “Er worden sprongen gemaakt van wel vier meter hoog. Deze sport is heel gezond ook en intensief. Je ziet hier geen kind ‘met een buikje’. Voor de ontwikkeling van het kind is het goed. Beter dan achter de ‘Super Mario’ (spelcomputer) zitten. En is heel veilig omdat het geen contactsport is. Zoals gezegd: de veiligheid telt zwaar. Zo moet je als vlaggenist zelfs een cursus volgen”.

 Fietscross is een fenomeen uit de jaren ’70, overgewaaid uit Amerika. Kinderen deden motorcrossen na op de fiets. Een fietscross is dan ook eigenlijk een BMX (Bicycle Motor Cross), een fietsmotorcross. De Zevenhuister club is ontstaan onder de vlag van korfbalclub Sparta. Dit op initiatief van politieagent Jan Gerding, die in 1983 met dertig crossers naar het gemeentehuis trok. In datzelfde jaar werd de baan zelf aangelegd en tijdens de beroemde Zevenhuizer Feestweek officieel geopend. De eerste wedstrijd trok meteen 25 deelnemers. De successen bleven niet uit; veertien finaleplaatsen werden in een van de eerste wedstrijden behaald. En ook tegenwoordig gaat het goed met de club. Leden komen overal vandaan. Zelfs uit Wehe den Hoorn, dat zelf ook een crossbaan kent. “Er wordt hier goed getraind”, verklaart Turksema. “Het zijn eigenlijk drie dingen waar het omdraait: een goede trainer, een goede baan en een goede club. De Spartanen telt momenteel zestig leden en is daarmee een van de grootste fietscrossclubs van Noord-Nederland. Er zijn er in totaal zeven clubs in deze regio. In het Zuiden is de sport nog populairder, daar heeft elk dorp een baan”. 

“De Spartanen is een hechte club”, vindt Turksema. “De grootste groep is de jeugd tot vijftien jaar. Maar het is in principe van alle leeftijden. Bij ons is de jongste vijf en de oudste, een moeder van twee kinderen, net veertig. We hebben verschillende kinderen, van rustige tot drukke ADHD-ers. Maar daar zijn nooit problemen mee; sport verbroedert en hier zeker. Wanneer de baan klaar is houden we clinic’s voor de jeugd, al dan niet sportend, om een keer mee te komen fietsen. Dit in het kader van de stimulans van de gemeente tot meer bewegen.

Er zit veel tijd in deze sport, wanneer je met wedstrijden mee doet. Je hebt regiowedstrijden, ‘open’ provinciale wedstrijden en het Nederlands Kampioenschap. Het seizoen loopt van maart tot november. In de winter kan er hier gewoon getraind worden”. De Spartanen heeft het nodige talent in huis. Zoals de 7-jarige (!) Tino Popma uit Haulerwijk, die al zes keer indoor en outdoor kampioen is. Turksema: “Hij rijdt voor twee bonden, de Nationale Fietscross Federatie (NFF) en de KNWU (de wielerbond).  Bij de KNWU mag hij ook Europees rijden, maar daar is hij nu nog te jong voor. Overigens is er nog een verschil tussen beide bonden. Bij de NFF starten zes tegelijk, bij de KNWU acht rijders”. Het gezin Turksema is nauw betrokken bij de club, waar beide zoons ook furore maken.

 “Anderhalf jaar geleden moest in verband met de veiligheid hekken om de baan. De baan lijkt  dan wel afgesloten voor de buitenwereld, maar het is altijd wel mogelijk om te crossen”, wil Siebe Turksema tenslotte benadrukken.

2008 Foto's: fcc de spartanen

 

 

 

      

 

Tennisvereniging REO:

 

Grote club en toch overzichtelijk

 

 

RODEN – Tennisvereniging REO is met bijna zevenhonderd leden een grote club. Ondanks de grootte is het overzichtelijk. Letterlijk, want vanaf het uniek gelegen clubterras heb je overzicht over alle banen en ver daarbuiten.

 

De clubnaam is wat dat betreft wel passend: ‘Roden En Omstreken’. Je moet bij REO als individu wel een stap zetten om binnen te komen”. Letterlijk, want het clubhuis ligt op een verhoogd plateau. Maar deze hoogte is niet bedoeld als ‘drempel’. Integendeel; de ontvangst is allerhartelijkst. Je wordt rijkelijk bedeeld met koffie en de mensen zijn erg vriendelijk. Er is volop bedrijvigheid. Buiten worden de lijnen opnieuw aangelegd, want het nieuwe seizoen staat voor de deur. In de grote hal zijn de dames actief bezig met de sport. Zelfs de archiefruimte is bezet. In een klein hoekje, kijkend op het terras, heeft de voorzitter Jan van der Jagt zo zijn ideeën: “We gaan we de muur rond het terras afbreken. Dit wordt een open hekwerk, waardoor je nog beter zicht hebt op de baan. Terrasbezetting is heel belangrijk voor de kantineomzet. Vrijwilligers, die daarvoor worden ingezet, zijn daarbij van ongekende waarde. Als je de kantine gaat verpachten mis je inkomsten”.

REO kent tal van commissies, met aan het hoofd een commissaris, zoals er ook een ‘commissaris park en kantinebeheer is’. Overigens is er ook een ‘vertrouwenspersoon’ in het leven geroepen. “Op deze onpartijdige persoon kun je een beroep doen als je onheus bejegend wordt. Dit puur in het belang van de leden”.

 

Bijna zevenhonderd leden telt REO. In hoogtijdagen waren er zelfs 1100. Het aantal is  teruggelopen en daarom is de club bezig om het ledental weer op te schroeven. Piet Kamp komt er even bij. Hij tennist al dertig jaar bij de club. “Het is een goede club hoor. En het is niet alleen tennis. Er is geen club die zo actief is als REO. En dat op één van de mooiste complexen van het Noorden. Dit is even wat anders dan toen de club begon (opgericht in 1930) in het Mensingebos. Dat was stroef tennissen op beton”.  

Sinds 1976 is de thuishaven gelegen aan de Borglaan. Het huidige complex omvat tien buitenbanen en drie indoor. Aanvankelijk werd er een ‘blaashal’ over de kunststofbaan aangebracht. Na de storm in 1992, die de hal letterlijk omver heeft geblazen, is er een permanente hal voor in de plaats gekomen. REO kent een vaste trainer, Erik van Vondel, die ook nog maar een paar jaar bij de club is. “Het is mijn eerste grote club. En dus heb je ook te maken met grote groepen. Het niveau is goed. De tweede klasse is het hoogste wat de club bereikt heeft. Momenteel spelen twee teams in de derde klasse. De prestaties vertonen een stijgende lijn, die weer moet leiden naar de tweede klasse”.

Speerpunt voor de komende tijd is groei van het ledenaantal. Daarvoor zijn verschillende mogelijkheden. De informatie (bijvoorbeeld het clubblad REO-rakel en jaarlijkse REO-Clubgids) daarover is uitgebreid. Een van de acties is ‘Maak kennis met tennis’ voor ouders en kinderen. Daarnaast is er het fenomeen ‘Tossavond’. Van der Jagt: “Bedoeld om het gemengde; je kunt dan tegen iedereen spelen, ongeacht het niveau. Het sociale daarbij is heel belangrijk. Maar ook voor de kennismaking met nieuwe leden. Naast wedstrijden, zowel competitie als recreatief, kent REO ook diverse toernooien. Belangrijkste is het Nationaal Ranglijst Toernooi (NRT), met een inschrijving vanuit het hele land. Dit attractieve festijn (je zou zo tegen de nummer 29 van Nederland kunnen spelen), voor de zesde keer al, duurt een hele week. Je kunt tevens punten vergaren voor de ranking” .

De voorzitter zelf speelt herendubbel op maandagavond. “En na afloop biertje drinken ‘op eigen niveau’".  

 

Een uitgebreid verhaal hiervan is gepubliceerd in ‘De Krant’