Spanje

 

Spaanse taferelen in Madrid

 

 

MADRID - Een weekje op visite bij zwager in Madrid. Het is mei en dan verwacht je mooi weer. Mooi niet. De temperatuur geeft ’ s morgens zeven graden aan. En daar sta je dan in je korte broek. In een stad van vier miljoen inwoners. Waar alles op zijn Spaans gaat.

Zoals werken. Als je als Nederlander keurig om negen uur op kantoor verschijnt ben je de eerste. Pas een half uur later komen de volgende werknemers binnendruppelen.  De middagpauze wordt doorgebracht in een restaurant, daar wordt zo een paar uur voor uit getrokken. En gewoon met glazen wijn. Over eten gesproken. De Spaanse tapas zijn beroemd. Wij vinden het wel wat knapperig. En wat eten we? Varkensoren! Je moet hier nergens van op kijken. Zo hebben we ook een plaatselijke Chinees bezocht. Het is geen doorsnee-Chinees. De bediening kijkt tv, de muziek staat keihard aan en er zit meer bot dan vlees aan het eten. Ik verlaat de zaak met een bloedende lip. Och, er zal wel een stuk glas tussen de Baby Pangang gezeten hebben. Na het werk gaan de Spanjaarden de kroeg in. Dat doet ook de politie. Mijn zwager heeft een rondleiding van een agent gehad. En die liet hem alle hoeken en gaten van de stad zien. Vooral gaten van kapotte gebouwen die de ETA heeft opgeblazen. Daar liggen ze hier niet meer wakker van, het gebeurt regelmatig. Waar wij wel wakker van werden was een brand in het appartement. Alle papieren bij elkaar vegen (tip: leg ze niet overal heen) en hup naar beneden. En wat doet de brandweer beneden, rustig een praatje maken. Er scheen een brandje in de disco onder de flat te zijn geweest. De stad maakt overigens een schone indruk. En opvallend veel groen, zoals het park, Casa de Campo, waar je met een kabelbaan de omgeving kunt bekijken. Je kijkt je ogen uit in Madrid. Zo maken we een marathon mee en zien een Egyptische tempel (Templo de Debod). Deze is aan Spanje geschonken door Egypte als dank voor de hulp voor het redden van de tempels van Abu Simbel. In de Zoo van Madrid sta je wel heel dicht bij de dieren. Zo stonden we oog in oog met de olifanten. Dat de regering en de koning hier zetelt merken we. Prachtige overheidsgebouwen en koninklijke paleizen. Dit paleis telt liefst tweeduizend vertrekken. Kunst in overvloed, zoals het wereldberoemde Prado. Liefelijke parken zoals het populaire Retiro-park, met zijn koninklijke tuinen. Vooral op zondagmorgen loopt heel Madrid hier te flaneren. Over populair gesproken. Voetbal is populair in Spanje maar stierenvechten is minstens zo geliefd. Wij hebben opnieuw geluk. Voor een paar centen (drie gulden p.p!!) kunnen we een wedstrijd bijwonen. Dat is nu of nooit. Ja dus. En daar sta je dan in Plaza de Toros las Ventas Monumental. Een monument is het. Voor de spotgoedkope prijs moesten we wel in de zon zitten (schaduwplaatsen zijn nog goedkoper). We volgen een cursus Spaans wijnproeven voor beginners. Je laat je volgieten (hoofd achterover) met een laarsje wijn, zo doen ze dat hier. De arena heeft een speciale ereloge, voor de koning. De arena loopt helemaal vol en dat betekent honderdduizend man!! Na toestemming van koning Juan Carlos mag het stierengevechten beginnen. Het is eigenlijk niet om aan te zien. Stiertje pesten. Als de rode lap het dichts bij de stier is volgt een indrukwekkend oooolllleee. Het spel wordt gespeeld in een aantal bedrijven. Op het eind volgt de doodsteek voor de arme stier. De stierenvechter krijgt waardering (door middel van witte zakdoekjes) of boegeroep (als de stier te lang gemarteld word). Het is een oneerlijk gevecht, niet leuk maar je moet het eens gezien hebben. Madrid leeft, dat is duidelijk te merken aan alles. De mensen houden van lezen. Elke Madrileen loopt op straat, met een boek voor zijn of haar neus. Zelfs de metrochauffeurs hebben een boek op hun stuur liggen. De metro rijdt toch automatisch. Het enige wat ze hoeven doen is het opnoemen van de stations. Puertas en plazas. Poorten en pleinen, net Parijs. De Plaza Mayor is groots. Er is altijd wat te beleven en de terrassen zijn aanlokkelijk. Het letterlijke middelpunt van de stad is Puerto del Sol. Hier staat ook het symbool van de stad. Een beer die likt aan een aardbeienboom. Geen Madrileen die de herkomst daarvan kan vertellen.  De stad staat vol standbeelden. Op de Plaza de España waakt Cervantes (van het beroemde boek Don Quichotte). En op de Plaza de Colon kijkt Colombus uit. Bij dit monument kun je onder een waterval doorlopen. De uitkijktoren van Moncloa wordt overschaduwd door een gigantische triomfboog. Het station, Atocha heeft een oud en een nieuw gedeelte.  De treinen hypermodern. We kiezen voor de rit naar Toledo. En dan zie je andere kant van Madrid.

 MADRID IN BEELD

  

Drukte op de wegen rond Madrid en in het Retiropark (rechts)

  

Madrid en zijn bouwwerken

     

Kunst in het Prado Museum en de Plaza Mayor

   

prachtige gebouwen (links) en de likkende beer: het symbool van de stad

 

 

 

 

 

 

TOLEDO

In Toledo schijnt altijd de zon. Behalve vandaag. Het miezert. "Cultureel Erfgoed van de mensheid", Toledo ligt fraai op een heuvel, rond de stad kronkelt de Taag. Het oude centrum is fraai. We hebben niet alleen pech met het weer. De trein rijdt niet terug. Ja, en dan beleef je de gekste avonturen. Op zijn Spaans. Een bus is niet beschikbaar. Later wel maar de chauffeur kent de weg niet. We moeten hem wegwijs maken. De bus moet mensen weer afzetten. Hij moet daarvoor zelfs van de weg af, een zandpad op. Op weg naar een piepklein stationnetje genaamd Castillejo Añover….(zo'n naam vergeet je nooit weer). Hij moet zelfs even over de rails. "Kijk jij even of er een trein aankomt", vraagt de chauffeur aan ons. Als we hetzelfde pad terugnemen laten we een stel bouwvakkers hoogverbaasd achter. Als we bij Aranjuez komen moeten we overstappen op een klaarstaande trein. Wij zijn slim en rennen erheen. Anderen missen de trein! Er zitten kogelgaten in de trein, de oorzaak van alle onheil? Wij kijken nergens meer van op. Het Wilde Westen van Europa. Zonder verdere problemen komen we terug in de Spaanse hoofdstad. Het ware Spaanse leven, een hele belevenis

TOLEDO IN PLAATJES

   

Station Toledo (links); het Alcazar

  

Toledo: gelegen aan de Taag (links); panorama op de regio

.

Mei 1996