Leekster VoetbalGala

 

.

Gala-avond jubileum Leekster Voetbalgala

 

Koel Leek Rodenburg, Imca Marina en de rode loper van Pelikaan S

 

LEEK - Afgelopen weekend was er de Gala-avond van het 25e Leekster Voetbalgala.  Het werd een feest als vanouds, met het eigen Leek Rodenburg als winnaar.

25 jaar Leekster Voetbalgala. De organisatie wilde hier -terecht-even bij stilstaan. Door middel van een enorme fotogalerij (helaas zonder vermelding van namen) en een optreden van de gebroeders Tinge (vroeger furore makend op het Gala), die een speciaal lied had geschreven, getiteld  'Leekster Voetbalgala'. Er is in die jaren niet veel veranderd. Al jaren dezelfde gezichten:  Roel Klazinga, familie Amsing, Hielke van der Veen (enige overgebleven Peizer supporter), fam. Dussel, Grietjes Stuivinga, de huisfotograaf Jurrien, Gerrie Mühren, Wilbert Gort, en de omvangrijke Leekster en Eagles afvaardiging.

Toch gaat het Voetbalgala met de tijd mee.  Op de internetsite lees je niet alleen razendsnel alle nieuws; het gastenboek laat zien dat het voetbalspektakel leeft. Al kun je het nauwelijks een gastenboek noemen, want niemand ondertekent met zijn eigen naam en werkelijk alles wordt erop gezet, tot een roeivereniging aan toe. Uiteraard heeft de jury er geen verstand van, de organisatie wordt in het beruchte boek 'een corrupte bende' genoemd en de scheidsrechters zien het weer niet.

Zoals gezegd: het evenement gaat met de tijd mee.  Een VIP-room bijvoorbeeld, al is er een lage drempel. Voetbal en show horen bij het Gala. Het nietige Pelikaan S zorgde voor een onverwachte binnenkomst. Als bij een echt Gala kwamen spelers met een limousine en de supporters met een dubbeldekker. Uiteraard was er het Dream Team, met ambassadeur Gerrie Mühren die dit keer slechts de aftrap nam (na zijn dagelijks loopje schoot het hem in de rug) en Edwin Grunholz met zijn dikke buik nog altijd kan excelleren. Toch doet de organisatie er goed aan eens wat andere coryfeeën bij dit team te betrekken en niet steeds Eagles-mensen als Lulofs en Menting. Wat dat betreft blijft de organisatie stijf. Het voetbalprogramma moet je niet aan tornen, maar wil je wat show toevoegen (wederom was Erik Borgman aangetrokken voor het goochelen met de bal)  dan moet je ook eens wat anders brengen. Tijdens de jubileumeditie was de supriseact  Imca Marina, en dat was wel een goede zet.  Zo'n klassieker hoort er een beetje bij. Ze kan nog altijd het publiek bespelen en de sfeer verhogen.  Oh ja, er werd vooral gevoetbald. Tolbert haalde het weer niet; wel thuisclub Leek Rodenburg dat met jong elan de getergde vijand te kijk zette.  Dan was er immer de rumoerige prijsuitreiking (de muziek kwam van drie kanten), met Pelikaan S als de verrassing -met de beste speler van het toernooi Yoshua St.Juste-en  de koele (of is het coole) jonkies van Leek Rodenburg als de grote winnaar.  Het aloude orkest Sunshine en als verrassing was daar toch Imca Marina, die zelfs een knokpartij de kop indrukte. Want voetbal moet een feest zijn, weet ook de ras-Grunningse. En dat was het wel weer. En dat is het al 25 jaar lang.

2011

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De finales van de 24e editie:

 

Geen Gerrie Muhren, Hoogkerk aan de (wc)rol, de jas en Emmily

 

 

LEEK – Het 24e Leekster Voetbalgala is weer ten einde. De winnaar is bekend (weer Roden) en er is al genoeg over de wedstrijden geschreven. Een blik achter de schermen. De sfeer van het Gala.

 

LVG staat altijd bol van de verrassingen. Ook buiten het veld. Omdat we toevallig op tijd zijn maken we nog net de loting van de Supercup (die andere zaalvoetbalstrijd, wat nog altijd niet aanspreekt) mee. Nog een verrassing, maar dan minder leuk. Gerrie Muhren komt niet. De ambassadeur van het Gala heeft een virus. Gerrie heeft het wel drie keer gevraagd, maar hij mocht niet spelen van de dokter. Muhren vindt dit echt jammer, want hij heeft nog bijna geen Gala gemist. Kees Kist neemt zijn plaats in. De man die 212 doelpunten in de Eredivisie heeft gescoord en nu trainer is van Tolbert. Op het veld dan, want Kees heeft niks met zaalvoetbal. RTV Noord en OOG-tv zijn nog in geen  velden of wegen te bekennen.. We lopen Marius Hendriks tegen het lijf in het Sportcafe. De scheidend trainer van Grijpskerk. Hij heeft getekend bij Heerenveense Boys. Over het gerucht dat er tien spelers van zijn ploeg op wintersport zijn: “Het gaat mij er niet om wie er niet zijn, maar wie wel”. Dan duiken we de VIP-room in. Waar Grietje als vanouds de consumptiebonnen regelt. Frits Poelman is er. De journalist van het eerste uur. Hij verbaast zich erover dat het Gala na 24 jaar nog bestaat. De spanning neemt toe. Voorzitter Gerard Bosman drentelt wat zenuwachtig heen en weer. Het vergt altijd een enorme organisatie. De ‘blauwe truitjes’ (waarom toch, die vallen niet op) moeten elkaar jaar weer zorgen dat alles gladjes verloopt. Terwijl ONR en Grijpskerk aftrappen loopt een jongen met een gezinsverpakking wc papier langs de tribune. Dat belooft niet veel goeds. Maar het is niet voor de moeilijke of makkelijke stoelgang, maar als sfeermateriaal. Voor de omvangrijke Hoogkerk-aanhang. Om CSVH en Hoogkerk aan te vuren. De groen-zwarten hebben altijd ludieke spandoeken. ‘Dakdekker nodig? Hans Top.nl’. Ja, dat is nog eens sluikreclame We hebben een prima plekje, veilig aan de overkant. Met zicht op het scorebord. Tijdens Leek Rodenburg-Opende schiet een speler een glas bier van een toeschouwer leeg, die midden in zijn gezicht uiteen spat. De toeschouwers, toch weer 1500, liggen in een deuk. Dan breekt de hel los als CSVH tegen Tolbert aanvangt. Een regen aan wc-papier (hoe groot zou dat gezin zijn) daalt neer op het speelveld. Maar het dient gezegd. De supporters ruimen zelf de rotzooi op! Een man met pet kwijt zich van deze edele taak. Eén smetje op de verder voorbeeldig dragende Hoogkerkers. Om nu de cheerleaders te bekogelen tijdens hun actie is nou niet zo aardig. Het programma loopt op schema. Er is geen tijd voor  koffie; de show must go on. Er is Streetdance en Emmily. De getalenteerde Popstar uit Nuis. Het bijhorende geluid is erbarmelijk. Waar is Ben ? Zelfs de speaker kan deze journalist niet bereiken. Wat blijkt. Hij zat naast vak H van Hoogkerk en kon dus niets horen. Dan de matadoren van het Dream Team tegen de beste spelers van het toernooi. Wanneer Edwin Grunholz op weergaloze manier scoort wordt het clublied van FC Groningen gedraaid. “De FC zoekt nog een spits”, komt er achteraan. Het Go Freestyle-team  probeert tevergeefs het publiek in extase te brengen met balgoocheltrucs. Terwijl een cameravrouw daar vervelend op inzoomt komt het gejuich van vak H. En dat is niet bestemd voor de act, maar voor een klein talentje dat de sterren probeert na te doen. Dat is ook Gala! Terwijl de finale tussen Roden en Tolbert allang aan de gang is maakt een fotograaf werkelijk alle negen (!) lenzen schoon. Daar heeft hoffotograaf Jurrien de Vries geen tijd voor. Hij moet schieten; minstens vijfhonderd plaatjes op een avond. Hij is altijd op zoek naar prominenten. En die zijn er genoeg: Symen Bosma (door een misverstand is ook zijn collega Paul Zweverink mee; dubbelverslag in het Dagblad?) en ook Voetbal Vincent. Van ander kaliber ‘de stem van Boerakker’, ‘liefhebber’ Ite Hoolsema, Tom ‘zere vinger’ Stuve en ook Jannes.(die van om de hoek). Ach wie is er niet uit deze streek. Dan de prijsuitreiking. Als Ynmar Oldenburger naar voren wordt gehaald als beste keeper gaan de CSVH-fans weer los: ‘Olly olly alles is voor OIly’ (aldus een spandoek). En na afloop is het nog lang beregezellig, waarbij het publiek kan kiezen tussen Emmily en Sunshine. Als je er tusseninstaat hoor je in stereo. Omdat het buiten weer weeralarm is (alleen dan niet gemeld) mogen we langer binnenblijven. Lang wordt laat. Gerard heeft traditioneel zijn jas weer ergens hangen waar de deur op slot is en een vriend van ons is de autosleutels kwijt. En dus wordt de auto volgepropt. Maar eerst moeten er een ijslaag van vijf centimeter weggehaald worden. En het heeft voor de 46e keer dit jaar gesneeuwd. En weer zijn de wegen onbegaanbaar. Het toernooi verliep gladjes, net als de weg terug. Oh ja, Gerard vindt wederom een doelpunt van Edwin Grunholz het hoogtepunt van het Gala.

Jan.2010 .

De Martin Douwsma-show, blauwe truitjes, voorbeeldig Tolbert  en het sprookje GVB

 

 

 

LEEK – Het 24e Leekster Voetbalgala is in volle gang. Nog altijd is het ‘zaalvoetbaltoernooi voor veldspelers’ een enorme trekpleister in de regio. Een eerste indruk.

 

Vernieuwing in het concept is niet aan de orde. Wel wat kleine aanpassingen. De kenmerkende bordeauxrode truitjes van de organisatie zijn ingewisseld voor onopvallende blauwe exemplaren. Waarom is niet duidelijk. Het kantoortje is naar voren gehaald. Van het sportcafe naar het Sportcentrum, waar het allemaal gebeurt. Een nadeel: de kachel is niet aan. En dus zit Grietje Stuivinga, belast met de kaartverkoop, meestal moederziel alleen. Met Henk Roelenga, de man die alles bijhoudt in de computer. Bertold van der Vlugt is de nieuwe wedstrijdleider. Hij heeft deze belangrijke taak overgenomen van Rob Meyboom. Aan de kenmerkende tafel ook speaker Gert Klooster, die in zijn tweede jaar er steeds beter inkomt. Al kan hij niet tippen aan de typische manier van spreken van Geert Abbringh. Hoeft ook niet. Ieder zijn eigen stijl. Klooster doet het ook goed. Aan een kleiner tafeltje Roel Klazinga, die ook bij de inventaris hoort. Roel is nog altijd even gedreven en enthousiast. Bijgestaan door vers bloed, Leendert Lindenhovius. Preses Gerard Bosman is er wel en niet. Hij moet zorgen dat het Gala loopt. En het loopt. Hij loopt zelf wat af. Opvallend veel reclameborden moeten het tijdens het toernooi ontgelden. Door de bal of door lichamelijk contact. Ook die van zijn eigen boekhandel (Bronsema Bosman). Een speler smijt deze achteloos aan de kant. Nooit van sponsor – zonder geldschieters geen Gala- gehoord zeker. Verder is het alles bij het oude. Het geklaag en gezemel in het Gastenboek (“Marum za is de beste, nee Tolbert, waar heb je het over, CSVH”) dat steeds dikker wordt. Nog altijd komen clubs graag naar het Gala. Op een paar uitzonderingen na. Peize (uitje, ander lucratief toernooi en vooral niet tegen verlies kunnen) en vooral Zuidhorn zaterdag, dat op het laatste moment afhaakte. Geen animo. Zuidhorn is een vreemde eend in de bijt. Een club die niet uitblinkt in zich presenteren. Alle anderen zijn er wel: SV Een, Pelikaan S (de S van het paard van Smit), Veenhuizen, Roden, Marum en natuurlijk ‘thuisclub’ Leek Rodenburg. Nieuw zijn GVB zondag (afgescheiden van FC Grootegast) en Tolbert zaterdag. Over het Tolberter zondagteam is veel te doen. De club is door diverse aanvaringen geschorst, maar mag wel aantreden op Gala. De spelers snappen het en gedragen zich als heertjes. Zevenhuizen zaterdag heeft het fenomeen Martin Douwsma, die ze er uit alle standen inschiet. Aangemoedigd door vrouw en kind op de hardhouten banken. CSVH kent een enthousiast supportersschare, die het team opzweept. Het is ook het toernooi van de derby’s. Pittige derby’s . De scheidsrechters laten veel toe. Maar af en toe regent het kaarten. SVMH-Roden za bijvoorbeeld. De keiharde werkers tegen de mooi-weer-voetballers. Altijd leuk. Maar vooral Boerakker-Zuidhorn zondag. Zuidhorn incasseerde liefst drie rode kaarten. Toch weer Zuidhorn. Harke Kalfsbeek, Jeroen Dussel, Jacob de Boer en Stefan Brouwer zijn enkele van de cracks. Nieuw talent is er zeker: Terseimas (CSVH), Sintjuste (Marum za), Jeroen Beerlings (Niekerk zon) en Krijn Cornelisse (Tolbert za). De tweede ronde kent liefst vijf clubs uit het B-toernooi: Leek Rodenburg, Tolbert za, Niekerk zo, GVB en Zevenhuizen za. Ieder jaar weer verrassen clubs uit het B-toernooi. Dit jaar is GVB uitzonderlijk. De club is nog maar net opgericht (hoewel). Dat Grootegast Voetbal Boys poulewinnaar werd in de voorronde van het A-toernooi en eerdere Gala-winnaar Grijpskerk achterliet had niemand rekening mee gehouden. En dat is nu het leuke van dit toernooi: de B-garnituur. Dat moet opboksen tegen de echte zaalvoetballers uit de hogere regionen. Daarom komen er ieder jaar meer kijkers. Tja, als Leek Rodenburg, Tolbert zondag, ONR en VEV’67 in een poule hebt dan is het Sportcentrum te klein. Topwedstrijden worden gewoon op veld 2 afgewerkt. Publiek staat zowat op het veld. Dan kan bij het Gala, dat gekenmerkt wordt door rivaliteit en passie, maar nooit echt uit de hand loop. Daar zorgt de blauwe brigade wel voor. Komende zaterdag gaat het feest verder.

Foto: Jurrien de Vries

5-1-2010

    

Roden boven, Dream Team, maar zonder Geert Abbringh

 

 

LEEK – Afgelopen zaterdag was er de 23e finale-avond van het Leekster Voetbalgala. Een zaalvoetbaltoernooi met een eigen cultuur. Een impressie.

 

Hoewel de ambtieuze voorzitter Gerard Bosman maar al te graag het toernooi wil uitbreiden wordt hij teruggefloten. En het is logisch. Zo’n knus, gezellig en met emoties omgeven toernooi als dit krijg je nooit meer. Bovendien: wat heeft de trouwe Gala-bezoeker met Drachtster Boys? Ze (er waren weer meer toeschouwers) willen Pelikaan S zien strijden, Age Wim van der Zee zien keepen of scoren, Enrico Wardenier, Dussel, de Hoolsema’s, Vogelzang’s, Pariama’s, enz. “In Emmen (het Protos-Weeringtoernooi is nog veel groter) staan zestien bussen met supporters”, weet een trouwe bezoeker. “Het Gala is anders”. Inderdaad, hier geen bussen met supporters. De meesten kunnen het lopend of op de fiets doen. Of kruipend. De supporters van ‘thuisclub’ Leek Rodenburg, Tolbert en VEV’67 dan. De aanhang van CSVH zorgt evenwel voor de echte sfeer. Al overdrijven ze met het gooien van wc-papier. De gala-avond is altijd anders dan de vorige avonden. Voor sommigen is het zoeken door de gangen, je krijgt een stempel en voor het eerst een nummer in het ieder jaar hetzelfde vormgegeven programmablaadje, dat er handig en kleurrijk uitziet. Het Gala is van de tradities. En daar hoort muziek, show en entertainment bij. Helaas voor het eerst zonder spreekstalmeester Geert Abbringh, die het toernooi extra kleur gaf. Zijn opvolgers Harry Snuk en Gert Klooster doen het uitstekend, maar het ‘schot in de gehaktballenkraam’, zoals Geert het zo mooi omschreef wordt node gemist. De muziek dan, voorafgaande de Gala-avond. Met Ronald Nihot, die het publiek opwarmt met de onvermijdelijke Gala-song ‘Take me home country roads’. Gala is ook de avond van de missers. Zoals het draaien van de verkeerde muziek, dit keer bij de cheerleaders. “Voetballen”, wordt bot van de tribunes geschreeuwd. Want hoewel de show erbij hoort komen de meeste toeschouwers toch voor het voetbal. Dan de voorstelling van de ploegen. Met helaas niet meer de beroepen van de spelers genoemd. (Geert wist het allemaal). Ook de scheidsrechters worden niet vergeten. “Misschien komen ze nog op”, meldt de speaker, terwijl de arbiters even uit het oog verloren zijn. Het hoort bij de charme van het Gala. Dan het eerste team, Tolbert, met ‘linke broeder’ Wietse Linker, die een pluim van de cheerleaders meegrist.  Die arme dames! Dan de wedstrijden. Tijdens de eerste kwartfinale roept Klooster dat er geen consumpties in de zaal mogen. Hoewel een goed gebaar, Geert deed dat niet en de hondstrouwe aanhang volgt de wijze raad dan ook nauwelijks op. Tijdens Marum za-Tolbert komt Dennis Liewes met zijn luide aanwijzingen boven de toeschouwers uit.  Marum brengt Theo ‘Bim bam’ Beijert, tot vermaak van de Marum-aanhang. Bij de laatste minuut komt het onvermijdelijke muziekje voorbij. Roel Klazinga, een van de mannen met de rode truien (van de organisatie), ziet even later niks van ‘zijn’ Leek Rodenburg. Met de rug naar het veld noteert hij de spelersnamen. Tijdens ‘’t Fean ’58 (spreek uit: ‘ut Feen achtenvieftug’) ranselt Freddie van der Velde van tegenstander Roden (zondag) de bal in de bovenhoek. Het leidt tot een toepasselijk liedje. ‘dat we toffe jongens zijn..’. Als het tempo te laag is zorgen trommels (van de dekselse aanhang van CSVH) voor ritmisch geluid. Gert Westerhof staat namens Roden plotseling alleen voor het doel. “Ik wist even niet wat ik moest doen”, was Westerhof zelf ook verbaasd, enkele seconden voor tijd. Uiteindelijk tikte hij de bal maar in het doel. Bij CSVH-VEV moet ‘papieren man’ Ben ook al het WC-papier opruimen. Intussen komt ‘Gala-ambassadeur’ Gerrie Mühren binnen, in de VIP-room (alleen voor genodigden). Dollend met Edwin Grunholz, ‘de godfather’ van het zaalvoetbal.  Mühren neemt voor iedereen tijd. Maar komt toch vooral voor het spelen in het Dream Team, ook al zo’n traditie hier. Dan terug naar de tribune, hoog in de zaal, tot werkelijk in de nok, want het is weer ouderwets vol in het Sportcentrum. Voor het eerst zien we (De Krant-medewerkers zijn weer massaal uitgerukt) strafschoppen. Tussen al het geweld van het A-toernooi hebben we de B-finale, beleven we de primeur van het latjeschieten (“Normaal is het jammer als je tegen de lat schiet”, zegt mijn buurman) en de Grünholz-show (Grünholz tot Mühren: “ik ga even een doelpunt maken”. Hetgeen prompt gebeurt). Edwin komt graag naar Leek: “In Purmerend schieten ze je dood; hier laten ze je voetballen”. Na het dreamteam een vleugje streetdance, een surprise-act en als klap op de vuurpijl de ‘grand gala finale’, dit keer tussen Grijpskerk en Roden zondag (op zaterdagavond). Roden wint vanavond alles. Roden boven. Tijdens de saaie finale moet de beste speler van het toernooi nog even benoemd worden. “En ook nog een scheidsrechter van het toernooi”, bijt de jury Gerlof van Tuinen (favoriet van Geert Abbringh) toe. Cruciaal in de finale is de uitglijder van Lieuwe Boonstra (niet te verwarren met Wiebe Loonstra). “Het was daar glad”, wordt de oorzaak meteen gevonden. Na afloop is het feest en worden de besten van het Gala naar voren gehaald door Gerard Bosman. Ver na afloop, in het sportcafe, zoekt Gerard de artiest Armand. Buiten zeulen enkele spelers met een beker. Het zijn die van De Wilper Boys, die trots zijn op de tweede prijs, maar torenhoge verwachtingen hebben: “Volgend jaar winnen we eerst de Champions League en dan de UEFA-cup”.  Uitspraken die passen bij het Gala, waar iedereen zich winnaar voelt. Voor nog meer dergelijke prietpraat zie het immer spraakmakende Gastenboek; over sportieve rivaliteit gesproken. Met alle respect, maar daar hoort geen Drachtster Boys bij.

 

januari 2009

          

          

 

 

.